Orlando 2007

Geweldige reis! Orlando 17/7/07-08/08/07

Ergens in oktober 2006 waren we reeds begonnen met aftellen. Na een lange, hele lange tijd aftellen was het moment toch echt daar. We gaan! Om 12.25 hebben we vlucht UA947 van A'dam naar Washington DC. Daar komen we om 14.37 uur aan, om vervolgens om 16.45 uur de volgende vlucht naar Tampa te nemen. Daar komen we om 19.08 aan.

Tenminste volgens de reispapieren....

In werkelijkheid ging het iets anders;

Op 17 juli ergens rond 05.00 ging de wekker; JIPPIE WE GAAN!! Werkelijk nog nooit zo blij geweest op zo'n vroeg tijdsstip. Alle half lege koffers in de auto, Sem in pyama in zijn stoeltje gezet, and off we go! Bij pa en ma verzamelen en huppa naar schiphol. Gaat allemaal perfect. Het inchecken, koffers wegen (haha, zit toch nog niks in! op terugweg wordt het een ander verhaal) paspoorten bij de hand. Het zit werkelijk allemaal mee. Nog even snel wat parfum scoren, in het kader "ik kan de komende 36 uur niet aan mijn koopdrang voldoen".

Vervolgens heerlijk in een klein zonnetje bij de gate gewacht. De kinderen hadden inmiddels ondekt dat er een koffer helemaal alleen op de grond, buiten, naast de vliegtuigen lag. Hmmm...hoe lang zou zo'n koffer daar liggen voordat iemand bedenkt dat er toch misschien mensen ergens ter wereld op hun spullen wachten? Nou wij kunnen je inmiddels vertellen; heeeel lang. Alle schiphol-mannetjes rijden/lopen gewoon langs de koffer. Hmm..blij dat dit mijn koffer niet is, is het enige dat wij kunnen verzinnen.

De 1ste vlucht naar Washington verliep echt heel goed. Toch altijd spannend met 2 kids van 4 en 6 jaar. Maar die hebben zich goed kunnen vermaken met alle knopjes voor het TVtje in de stoel voor je, en vervolgens nog een hutje gemaakt met de dekens. Daarna toch echt in slaap gevallen. Wij hebben allemaal wat filmpjes gekeken en pogingen gedaan om te slapen. Keurig op tijd in Washington aangekomen. Eenmaal daar aangekomen kregen we toch wel een beetje last van stress omdat dit de eerste keer was dat we gingen overstappen. Dus gas erop; door de immigrations, koffers weer ingeleverd, licjte draf-pas naar de volgende gate, want je weet niet hoever lopen dat nog kan zijn..Al met al waren we dus binnen 5 minuten bij de volgende gate, en hadden we tijd genoeg om van het toilet gebruik te maken, sigaretje te roken, nog maar een keer naar het toilet. De kiddies even lekker laten rennen door de gangen. En toen was het gelukkig tijd voor de volgende vlucht. Helaas...we mochten niet opstijgen wegens slecht weer ergens tussen Washington en Tampa. Zucht...oke jammer, dan wachten we wel even. Het "even" werd 3,5 uur... Godzijdank waren de kiddies zo goed als meteen in slaap gevallen na het boarden, dus die hebben er helemaal niets van gemerkt. Maar wij werden langzamerhand toch echt sjaggie...balen balen balen. Geen van ons had nog gevoel in zijn rug, benen of billen. Iedereen had dorst, maar kregen niets te drinken. Wel "pretzels" in overvloed, maar die komen na 2 zakjes ook je neus uit. Het vervelendst van alles vonden wij dat we in het vliegtuig(je) moesten blijven zitten. We hadden nog zoiets van, "jammer van de vertraging, maar laat ons dan op het vliegveld nog wat rond struinen".

Maar goed, uiteindelijk om 22.30 plaatselijke tijd aangekomen in Tampa. Snel de huurauto gehaald: JEUHEU een JEEP!! en snel op weg naar Orlando. Aangekomen bij de villa, die we trouwens meteen hadden gevonden (Bedankt Tim en Cor die voorop reden) ontstond er een lichte hysterie; wie in welke kamer, oh my god wat een gaaf huis, jezus heb je het zwembad gezien, jippie we hebben een echte Amerikaanse koelkast....

Nadat de kamers eerlijk verdeeld waren zijn we toch maar even boodschappen gaan doen. Het was tenslotte pas 02.30 uur 's nachts. (en dus 08.30 uur Nederlandse tijd) "Ach slapen kan altijd nog" Eenmaal in de Wallmart, vanaf nu de Wallies genaamd (Bedankt Pa voor het hysterisch leuke woord Wallies) alvast de broodnodige spullen gekocht zoals zwembanden, waterpistolen en ijsklontjes. Achteraf zeg ik dat de jetlag toch meer invloed had dan we wilden toegeven. Officieel 30 uur wakker geweest die dag! Daarna toch maar lekker naar bed. De kindjes waren gelukkig meteen in hun bedjes in slaap gevallen en hebben niets mee gekregen van de hysterie rondom de boodschappen.