Foto's Magic Kingdom & Universal Studio's

Magic Kingdom & Universal Studio's

Magic Kingdom was het eerste park dat we hebben bezocht. De kinderen konden niet langer wachten om hun helden Buzz Lightyear en Mickey Mouse te zien. En ik geef ze geen ongelijk natuurlijk. We hebben er zolang naar uitgekeken! De attractie van Buzz was helemaal het einde. Het gezicht van Sem toen hij helemaal los ging met het schieten op de bad-guy Zurgg vergeet ik nooit meer. Ook in Toontown Fair waar het huis van Mickey en Minnie staat waren we niet weg te slaan. Wat super leuk gemaakt. Je gaat bijna geloven dat ze er echt wonen....In toontown zijn we ook nog op de trein gestapt en een rondje om het park gemaakt. Natuurlijk mochten we de Indy Speedway niet overslaan. Al met al een geslaagde 1ste parkdag. Naturlijk was het vreselijk warm, maar met voldoende bevroren flesjes water ging het prima. De kinderen hoor je niet klagen!

Universal Studio's was het 2de park en dag op wat later bezocht. Pa en Ma zijn die dag lekker een dagje naar Daytona gegaan. Pa moest natuurlijk eerst zijn Harley spullen (lees'uitlaat, zadel, kleding) veilig gaan stellen. Wij waren intussen bij Shrek 4D aangekomen, maar na een tijdje in de rij gestaan te hebben durfde Sem het toch niet aan om erin te gaan. Dus helaas is Mike met hem uit de rij gegaan en hebben zich buiten vermaakt tot wij eruit kwamen. Gelukkig stonden daar Shrek en Donkey meteen op ons te wachten, leuk op de foto en gezellig kletsen met Donkey. Hylarisch! Donkey vroeg ons waar we vandaan kwamen en raakte toen in de war met Nederland en Duitsland. Nadat we hem duidelijk hadden gemaakt dat er wel degelijk een groot verschil is tussen beide landen en dat wij dus zeker niet uit Germany kwamen, was het heel erg lachen met Donkey.
Daarna doorgelopen naar de Mummy, deze attractie blijft toch ook super gaaf. Vervolgens naar de Kidszone. Sem helemaal los gegaan op de waterkanonnen en de sproeiers. Drijfnat geworden, maar geeft niks, je droogt hier in een half uurtje helemaal weer op, met kleding en al.
Tim moest natuurlijk ook ervaren hoe het voelt om onder die enorme ton water te staan als deze na het luiden van de bel omkiepert. Jammer alleen dat hij was vergeten zijn geld op zijn broekzak te halen. Maar voor ons het altijd leuk dat Tim dt soort acties maakt. Wij hopen dan ook dat Tim in 2010 weer mee gaat, hahaha.
Uiteindelijk hebben de kinderen mee kunnen lokken met de nodige omkoopmiddelen ( ja je mag nog een kadootje kopen bij de uitgang) en konden we naar huis. Onderweg nog een onweersbuitje, maar het kan ons nergens van weerhouden, want eenmaal thuis gewoon lekker de BBQ aangezet.

Foto's

Eindelijk!

Het is 19 juli en Sem is officieel echt 4 jaar geworden. We hadden thuis al een feestje gehad voor de ongelukkige familie/vrienden die niet mee mochten naar Orlando. Maar hier deden we het nog een klein beetje opnieuw. Sem kreeg een super gave "Takel" uit de film "Cars" van Cor, Bojoura en Levi. Wij hadden ook een kleinigheidje, en de rest van de vakantie is Sem nog goed verwend met alle Disney spulletjes die er maar te scoren waren.
We hebben de 2de nacht ook goed geslapen en zijn gelukkig niet te belachelijk vroeg wakker. Blijft toch altijd wennen dat tijdsverschil. Maar het heerlijke van een eigen villa in tegenstelling tot het motel waar we in 2000 verbleven is dat we nu 's morgens lekker buiten bij het zwembad kunnen genieten van een eigen gemaakt ontbijt. Beetje zemmen, beetje luieren en beetje eten.
Inmiddels ook de echte broodnodige spullen gehaald; boodschappen, een buggy voor de kiddies (veeel goedkoper hier!) Toen vervolgens naar de Florida Mall, en de Nike outlet omdat Mike toch echt schoenen moest hebben om 3 weken op te kunnen lopen. Ook nog op zoek naar Crocs voor Sem. Die kregen (nog) niet gevonden. Heerlijk door de Florida Mall gewandeld, Build-a-Bear gezien. Echt heel leuk voor de kindjes. Old Navy, Hollister, Abercrombie&Fitch en door de M&M's winkel. Werkelijk alles wat je kunt bedenken met M&M's.....ongelofelijk!
Cor en Mike en de kiddies zijn eerder terug gegaan naar de villa; " te warm, wij willen zwemmen". Mijn zus (Bojoura) en ikzelf zijn nog even doorgegaan met winkelen. Toen we rond een uurtje of 5 naar huis wilden gaan, zagen we dat er buiten een hele donkere lucht boven was komen drijven. Alle mensen bleven bij de ingang van de Mall staan. Waarom? dachten mijn zus en ik, "nu is het nog droog, beter nu naaar je auto lopen toch?" Vervolgens liepen wij met al onze tasjes aankopen naar de auto. "waar hadden we die ook alweer neergezet..." en het onweer knalde los. Oh my God! Nog nooit zoveel knallen en flitsen in zo'n korte tijd gehoord. Met het zweet in onze bilnaad, al rennend en bijna huilend zijn we in een recordtempo in de auto gesprongen. Vervolgens kwam de vraag of het verstandig was om te gaan rijden met dit noodweer. Hmmm...toch niet vaak genoeg Discovery Channel gekeken was onze conclusie. We zijn maar naar een Mac gevlucht, drijfnat naar binnen gerend en een kopje thee besteld. Om vervolgens daar een nervous-breakdown te krijgen. Hysterische lachbui alletwee.
Eenmaal thuis aangekomen, uren later, was daar overigens niemand ongerust want daar was nauwelijks iets te merken van het noodweer en de daarbijhorende sirenes van brandweer...
Dus we konden zo aanschuiven voor de BBQ!
Op naar een zonnige dag...

Foto's Villa

Orlando 2007

Geweldige reis! Orlando 17/7/07-08/08/07

Ergens in oktober 2006 waren we reeds begonnen met aftellen. Na een lange, hele lange tijd aftellen was het moment toch echt daar. We gaan! Om 12.25 hebben we vlucht UA947 van A'dam naar Washington DC. Daar komen we om 14.37 uur aan, om vervolgens om 16.45 uur de volgende vlucht naar Tampa te nemen. Daar komen we om 19.08 aan.

Tenminste volgens de reispapieren....

In werkelijkheid ging het iets anders;

Op 17 juli ergens rond 05.00 ging de wekker; JIPPIE WE GAAN!! Werkelijk nog nooit zo blij geweest op zo'n vroeg tijdsstip. Alle half lege koffers in de auto, Sem in pyama in zijn stoeltje gezet, and off we go! Bij pa en ma verzamelen en huppa naar schiphol. Gaat allemaal perfect. Het inchecken, koffers wegen (haha, zit toch nog niks in! op terugweg wordt het een ander verhaal) paspoorten bij de hand. Het zit werkelijk allemaal mee. Nog even snel wat parfum scoren, in het kader "ik kan de komende 36 uur niet aan mijn koopdrang voldoen".

Vervolgens heerlijk in een klein zonnetje bij de gate gewacht. De kinderen hadden inmiddels ondekt dat er een koffer helemaal alleen op de grond, buiten, naast de vliegtuigen lag. Hmmm...hoe lang zou zo'n koffer daar liggen voordat iemand bedenkt dat er toch misschien mensen ergens ter wereld op hun spullen wachten? Nou wij kunnen je inmiddels vertellen; heeeel lang. Alle schiphol-mannetjes rijden/lopen gewoon langs de koffer. Hmm..blij dat dit mijn koffer niet is, is het enige dat wij kunnen verzinnen.

De 1ste vlucht naar Washington verliep echt heel goed. Toch altijd spannend met 2 kids van 4 en 6 jaar. Maar die hebben zich goed kunnen vermaken met alle knopjes voor het TVtje in de stoel voor je, en vervolgens nog een hutje gemaakt met de dekens. Daarna toch echt in slaap gevallen. Wij hebben allemaal wat filmpjes gekeken en pogingen gedaan om te slapen. Keurig op tijd in Washington aangekomen. Eenmaal daar aangekomen kregen we toch wel een beetje last van stress omdat dit de eerste keer was dat we gingen overstappen. Dus gas erop; door de immigrations, koffers weer ingeleverd, licjte draf-pas naar de volgende gate, want je weet niet hoever lopen dat nog kan zijn..Al met al waren we dus binnen 5 minuten bij de volgende gate, en hadden we tijd genoeg om van het toilet gebruik te maken, sigaretje te roken, nog maar een keer naar het toilet. De kiddies even lekker laten rennen door de gangen. En toen was het gelukkig tijd voor de volgende vlucht. Helaas...we mochten niet opstijgen wegens slecht weer ergens tussen Washington en Tampa. Zucht...oke jammer, dan wachten we wel even. Het "even" werd 3,5 uur... Godzijdank waren de kiddies zo goed als meteen in slaap gevallen na het boarden, dus die hebben er helemaal niets van gemerkt. Maar wij werden langzamerhand toch echt sjaggie...balen balen balen. Geen van ons had nog gevoel in zijn rug, benen of billen. Iedereen had dorst, maar kregen niets te drinken. Wel "pretzels" in overvloed, maar die komen na 2 zakjes ook je neus uit. Het vervelendst van alles vonden wij dat we in het vliegtuig(je) moesten blijven zitten. We hadden nog zoiets van, "jammer van de vertraging, maar laat ons dan op het vliegveld nog wat rond struinen".

Maar goed, uiteindelijk om 22.30 plaatselijke tijd aangekomen in Tampa. Snel de huurauto gehaald: JEUHEU een JEEP!! en snel op weg naar Orlando. Aangekomen bij de villa, die we trouwens meteen hadden gevonden (Bedankt Tim en Cor die voorop reden) ontstond er een lichte hysterie; wie in welke kamer, oh my god wat een gaaf huis, jezus heb je het zwembad gezien, jippie we hebben een echte Amerikaanse koelkast....

Nadat de kamers eerlijk verdeeld waren zijn we toch maar even boodschappen gaan doen. Het was tenslotte pas 02.30 uur 's nachts. (en dus 08.30 uur Nederlandse tijd) "Ach slapen kan altijd nog" Eenmaal in de Wallmart, vanaf nu de Wallies genaamd (Bedankt Pa voor het hysterisch leuke woord Wallies) alvast de broodnodige spullen gekocht zoals zwembanden, waterpistolen en ijsklontjes. Achteraf zeg ik dat de jetlag toch meer invloed had dan we wilden toegeven. Officieel 30 uur wakker geweest die dag! Daarna toch maar lekker naar bed. De kindjes waren gelukkig meteen in hun bedjes in slaap gevallen en hebben niets mee gekregen van de hysterie rondom de boodschappen.

Het begin is er...

In 2010 (ja, het is nog heeeel ver weg, maja) willen we heel graag weer op vakantie naar Orlando. Naar het ons zo geliefde Walt Disney World. Dus ik dacht laat ik ook maar eens een zo'n "blog-ding" maken. Misschien is het leuk voor anderen om straks alles mee te kunnen lezen.
Voorlopig zullen er geen voorbereidingen zijn...jammer genoeg. Maar zodra er nieuws te melden is dan zal ik dat zeker doen!

Tot gauw!