Eindelijk!

Het is 19 juli en Sem is officieel echt 4 jaar geworden. We hadden thuis al een feestje gehad voor de ongelukkige familie/vrienden die niet mee mochten naar Orlando. Maar hier deden we het nog een klein beetje opnieuw. Sem kreeg een super gave "Takel" uit de film "Cars" van Cor, Bojoura en Levi. Wij hadden ook een kleinigheidje, en de rest van de vakantie is Sem nog goed verwend met alle Disney spulletjes die er maar te scoren waren.
We hebben de 2de nacht ook goed geslapen en zijn gelukkig niet te belachelijk vroeg wakker. Blijft toch altijd wennen dat tijdsverschil. Maar het heerlijke van een eigen villa in tegenstelling tot het motel waar we in 2000 verbleven is dat we nu 's morgens lekker buiten bij het zwembad kunnen genieten van een eigen gemaakt ontbijt. Beetje zemmen, beetje luieren en beetje eten.
Inmiddels ook de echte broodnodige spullen gehaald; boodschappen, een buggy voor de kiddies (veeel goedkoper hier!) Toen vervolgens naar de Florida Mall, en de Nike outlet omdat Mike toch echt schoenen moest hebben om 3 weken op te kunnen lopen. Ook nog op zoek naar Crocs voor Sem. Die kregen (nog) niet gevonden. Heerlijk door de Florida Mall gewandeld, Build-a-Bear gezien. Echt heel leuk voor de kindjes. Old Navy, Hollister, Abercrombie&Fitch en door de M&M's winkel. Werkelijk alles wat je kunt bedenken met M&M's.....ongelofelijk!
Cor en Mike en de kiddies zijn eerder terug gegaan naar de villa; " te warm, wij willen zwemmen". Mijn zus (Bojoura) en ikzelf zijn nog even doorgegaan met winkelen. Toen we rond een uurtje of 5 naar huis wilden gaan, zagen we dat er buiten een hele donkere lucht boven was komen drijven. Alle mensen bleven bij de ingang van de Mall staan. Waarom? dachten mijn zus en ik, "nu is het nog droog, beter nu naaar je auto lopen toch?" Vervolgens liepen wij met al onze tasjes aankopen naar de auto. "waar hadden we die ook alweer neergezet..." en het onweer knalde los. Oh my God! Nog nooit zoveel knallen en flitsen in zo'n korte tijd gehoord. Met het zweet in onze bilnaad, al rennend en bijna huilend zijn we in een recordtempo in de auto gesprongen. Vervolgens kwam de vraag of het verstandig was om te gaan rijden met dit noodweer. Hmmm...toch niet vaak genoeg Discovery Channel gekeken was onze conclusie. We zijn maar naar een Mac gevlucht, drijfnat naar binnen gerend en een kopje thee besteld. Om vervolgens daar een nervous-breakdown te krijgen. Hysterische lachbui alletwee.
Eenmaal thuis aangekomen, uren later, was daar overigens niemand ongerust want daar was nauwelijks iets te merken van het noodweer en de daarbijhorende sirenes van brandweer...
Dus we konden zo aanschuiven voor de BBQ!
Op naar een zonnige dag...